Таҷлили » Ҳифзи ҳуқуқи башарӣ» барои Қирғизистон ҳаром аст

Таҷлили » Ҳифзи ҳуқуқи башарӣ» барои Қирғизистон ҳаром аст

 Санаи 10 декабри соли 1948 сарассамблеяи СММ » эъломияи умумиҷаҳонии ҳуқуқи башарӣ»-ро қабул карда буд. Аз соли 1950 инҷониб ҷашни ин сана ҳамчун ҳодисаи таърихӣ бар дӯши  тамоми давлатҳои аъзо  бор аст. Аз ин лиҳоз ин рӯзро дар давлати Қирғизистон низ ҳамасола таҷлил менамоянд ва соли ҷорӣ низ ба муносибати 70 умин солгарди «эъломия» дар Қирғизистон чорабиниҳои махсус роҳандозӣ шуд.

Гарчӣ ин эъломияи ҳуқуқҳо маҷбурӣ нест, аз он созишҳое маншаъ гирифтаанд ки иҷрои он ҳатмист. Яке аз  ингуна созишҳо бастаҳои байналмилалии  марбути ҳуқуқи иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва  фарҳангӣ; дуввум бастае дар бораи ҳуқуқи шаҳрвандӣ ва сиёсӣ. Ҳар кадоме  ашхосе ки  ҳар як моддаи ин  ӯҳдадориҳоро аз назар мегузаронад, ба лавғ будани  ҷумлаҳояш  ба осонӣ сарфаҳм меравад. Бидуни шак ин суханони «зебо»  як силоҳест , ки фақат бар манфиати истеъморгарон хизмат менамояд. Ба қадри тавон мо  як ду мисол аз онҳо пешкаш менамоем.

  1. Ҳуқуқи тақдирсоз;

Бино бар таърифи онҳо, ҳар кадоми халқ  ҳуқуқи худро , шакли давлатдориро худ муайян менамояд.

Аммо дар воқеъ мо бархилофи ин ҳолатро мушоҳида карда истодаем. Масалан, дар ҳоле ки халқи Сурия аз сидқи дил  ғалабаи идоракунии Исломӣ, барпошавии давлати Хилофатро ( Шариатро) мехостанд , аз як сӯ эътилоф бар сарварии ИМА , аз тарафи дигар тӯдаи ҳамшарикони Русия ( бо баҳонаи ДОИШ) халқро қатли омм намуда, бештар аз 500 000 тан ба ҳалокат расиду зиёдтар аз 5 миллион одам ба паноҳанда мубаддал  гардид ( ин омори  расмӣ).

  1. Ҳуқуқи меҳнат дар шароитҳои қулай ва адолатнок.

Ин ҳуқуқ низ  воситаи  фирефтани халқ мебошад, аслан ин як «доми»  шиканҷа аст. Масалан, дар Фаронса як дӯзандаи либос   барои 1 соати меҳнат 10 евро музд мегирад, пас барои  8 соати корӣ 80 евро пул медиҳанд (яъне 6 400 соми қирғизӣ). Баръакси ин ҳол,  як шаҳрванди Қирғизистон фақат 8 соат истироҳат мекунад ва  тӯли 16 соат либос медӯзад вале ҳамагӣ  2 000 музд мегираду халос. Оё ҳамин чиҳатро шароити қулай ва таъмини адолатнок ном бурдан раво бошад? Магар ҳамин аст ҳуқуқи меҳнат?

  1. Ҳуқуқи таъминоти иҷтимоӣ.

Ин ба маънои аз ҷониби давлат бо  кӯмакпулӣ ва нафақа таъмин намудани  ниёзмандон аст.

Натоиҷи ин ҳуқуқро низ дида мебароем;

Масалан, дар Фаронса нафақаи миёна баробари 1 300 евро , яъне баробари  104 ҳазор соми қирғизӣ  аст. Дар Қирғизистон нафақаи миёна 5 100 сом мебошад. Ба ғайри ин созмонҳои байналмилалии шабеҳи бонки Ҷаҳонӣ барои транши  қарзҳо аз ҳукуматҳоямон талаб мекунанд, ки миқдори нафақа, кӯмакпулӣ ва музди кориро паст кунанд тавъам, пардохти хизматрасонии маиширо  боло бардоранд. Бар замми ҳамаи ин, дар дохили давлат низ фарқи бузург ба назар мерасад. Ба тариқи мисол, нафақаи собиқ президент тахминан баробари 100 ҳазор сом аст, нафақаи як деҳқоне ки тамоми умр  бо арақи ҷабин меҳнат кардааст, ҳамагӣ 5 000 сом мебошад. Ингуна «муокофот»-ро экс-президентҳо ба хотири ғулом карда додани халқи худ ба истеъморгарон , соҳибӣ мекунад! Ин аст «самари»  ҳуқуқи таъминоти иҷтимоӣ!

  1. Ҳама бояд озод бошад, ягон кас дар ғуломӣ умр ба сар набарад ва иҷборан меҳнат накунад;

Гарчи расман  гуфта мешавад, ки » ғуломдорӣ аз байн рафтааст»  , вале дар асл  ғуломӣ ҳоло ҳанӯз мавҷуд аст. Ба ин ҷиҳат  намунаеро ба монанди тиҷорати одам-ро ба тариқи мисол овардан мумкин аст.  Мувофиқи омор, дар саросари ҷаҳон имрӯз 36 млн инсон дар ҳолати ғуломӣ умргузаронӣ дорад. Ҳамасола 4 млн одам ҳамчун ғулом ба фурӯш меравад. 90% он  мутаалиқи давлатҳои Осиё ва Африқо мебошад.  Бо вуҷуди он ки  фурӯши одам расман мамнӯъ аст, аз савдои одам ҳоҷагони державаҳо фоидаи калон мебинанд. Аз ин рӯ, ин навъи тиҷорат то ба ҳоло «рушду нумӯъ» дорад. Беш аз ҳама дар аснои ҷангҳои маҳаллӣ ки худи импералистҳо эҷод мекунанд, фурӯши одамон ба авҷ мебарояд. Масалан, ба туфайли  талоши нуфузи ИМА ва Хитой аз ҳамдигар, ҷанги Мянма  сар зад ва садҳо мусулмонҳои роҳинҷа ба бутпарастҳо фурӯхта шуданд.

  1. Ҳуқуқи этникӣ ва динӣ ( диндорони камшумор).

Ин ҳуқуқҳо низ барои талоши нуфузи байниякдигарии импералистҳо хизмат мекунад. Масалан, Ҷумбишҳое ки дар ҷанги рус-чечен бар муқобиди русҳо  набард бурданд, ғарбиҳо » ҳаракати озодихоҳӣ» муаррифӣ намуданд ва онро ҳамчун теъдоди аҳолии камшумор ном доданд ки барои  талаби «истиқлолият» ҳуқуқ доранд. Баръакси ин ҳол, Русия онҳоро «таасубгарон» ва «террористҳо» ном бурд ва куштори ҳамагонӣ анҷом дод. Айнан ҳамингуна ҳолатро феълан дар кирдугори ҳукумати Хитой мушоҳида кардан мумкин аст.

Бо тарсе ки мабодо ИМА алайҳи Хитой масъалаи » камшумор»-ро истифода набарад, ҳукумати Хитой бар зидди мусулмонҳои гуногунзабон — бо баробари уйғуртаборон ба қазоқҳо ва қирғизҳо низ  сиёсати  рӯйкарди зӯроваронаро   роҳандозӣ намуд.

Азбаски Хитой узви доимии Шӯрои Бехатарии  СММ мебошад, вай  ингуна шиканҷаро бидуни мамониат, осудаҳолона  анҷом дода истодааст.

Эй мусулмонҳо, давлатҳои истеъморгар тавассути ингуна маҷбуриятҳо аз болои мо ҳукмфармоӣ мекунанд Аммо онҳо ин воситаҳоро бо ниқобҳои гуногун пардапӯш месозанд. Ва чунин  шарҳ медиҳанд  ки гӯё сабаби ингуна беадолатиҳо танбалии худамон ва ё зулмпеша будани ҳукуматдоронамон бошад. Аслан, сабаби асосии ин чизҳо масъалаи танҳо мутаалиқи кишвари мо набуда, балки «самари» системаи фосид аст ки дар саросари олам ҳукмронӣ кардан дорад. Истеъморгарон  тамоми оламро бо доми созмонҳои байналмилалӣ иҳота карда, бар асоси системаи капиталистӣ хуни моро мемакад.

Эй мусулмонҳо,  барои кишвари мо раво нест ки узви  СММ ва  дигар ташкилотҳои байналмилалӣ бошад,  ба қавонини онҳо  итоат кунад ва ҳамзамон идҳои таъинкардаи ингуна созмонҳоро таҷлил намояд, аз ҷумла   таҷлили  ҳифзи ҳуқуқи башарӣ низ қатъиян ҳаром аст.

Ай мусулмонҳо, на танҳо мусулмонҳоро балки тамоми аҳли башари рӯи дунёро аз зулми капиталистӣ фақат Хилофат наҷот дода метавонаду бас. Танҳо Хилофат  созмони байналмилалии истеъморгаронро , ки шабеҳи лонаи анкабут мебошанд, маҳв месозад, аз зулмати капитализм ба адли Ислом мебарорад. Аз ин лиҳоз, ай мусулмонҳо, биёед муттаҳид шавем, баҳри барпои Шариат, баҳри барпои Хилофат муборизаи фикрӣ-сиёсӣ барем!

«Ай мўъминон! Қабул кунед даъвати Худо ва расулашро, чун бихонанд шуморо ( ба дини ҳақ) барои он , ки зиндадил созад шуморо..,» [8:24]

Абдулҳаким — Раиси шӯъбаи иттилоотии  Ҳизби Таҳрири  Қирғизистон

08. 12. 2018.

ба дӯстонатон ирсол намоед

Назардошт